Amerika - Deep South - Tennessee - Great Smokey Mountains

Wie de wandelpaden in het park goed gebruikt, zal ontdekken dat je hier meer tijd alleen kunt doorbrengen dan in veel andere parken. Anders dan bij de grote parken in het Westen moeten de Smokies het niet hebben van hun spectaculaire rotspartijen, watervallen of vergezichten, al zijn die er allemaal, maar van de ongelooflijke variatie in flora en fauna.

Een Amerikaanse vink beweegt zijn lange, ronde staart heen en weer, snel opvliegend naar de dennen en de sparren, waar hij zijn nest bouwt. Een koor winterkoninkjes, vogels die meestal op afstand blijven, laat weten dat ze aanwezig zijn met hun melodieuze hoge tonen en trakteren je op hun zeldzame antifonische zang. Zodra de ene de laatste enthousiaste crrrrip uit is, begint een andere vogel met een nieuwe ronde. Als je hier zo zit, bieden de Great Smokey Mountains alles wat je je voorstelt bij het paradijs. Regen houdt de lucht hier vrijwel permanent vochtig, de grond blijft klam. Dankzij de regen en de overvloedige beken en stromen is de flora hier uitbundig en gevarieerd. De karakteristieke blauwe mist die over het park hangt, wordt gevormd door een combinatie van verdamping en natuurlijke hydracarbonaten (een volwassen boom stoot op een zomerdag ongeveer 2000 liter uit).

“Er is geen scheurtje in de rotsen van de Great Smokies, geen meter vallei die niet iets moois en zeldzaams herbergt”schreef Horace Kephart, die in deze bergen woonde en er met liefde over schreef. Kephart is het meest bekend vanwege zijn klassieke boek Camping and Woodcraft. Hij schreef ook Our Southern Highlanders over de mensen die in de smokies woonden en werkten voordat het een nationaal park was. “Het echte thuis van de kampeerder is niet de van bomen ontdane open plek maar de echte wildernis”schreef Kephart.

Voor het park in 1930 werd opgezet, waren er kleine backcountry kampeerplaatsen, houthakkerskampen en- spoorwegen, en graasde het vee in de weiden op de bergen. Langs de wandelpaden vind je nog restanten van die vroege nederzettingen – funderingen van rotsen voor oude huizen, in klimop gewikkelde bakstenen, velden bloeiende narcissen en madeliefjes, magere spookachtige fruitbomen die weigeren dood te gaan en begraafplaatsen die nog steeds worden onderhouden. Maar de bergen hebben meestal het terrein weer terugveroverd, in hun eigen natuurlijke cyclus. Het maïsveld van zestig jaar geleden is nu een bos met veel variatie, naast de oudere delen van het park die nooit werden bebouwd en waar de bomen nooit zijn gekapt.

Planten, bloemen en bomen zijn voor de Smokies wat de granieten toppen zijn voor Yosemite en de geisers voor Yellowstone. Great Smokey Mountains National Park beslaat meer dan 200.000 hectare en omsluit een van de oudste gebergten ter wereld. De fundamenten ervoor werden gelegd op de bodem van een ondiepe zee die hier meer dan vijfhonderd miljoe...

Wie de wandelpaden in het park goed gebruikt, zal ontdekken dat je hier meer tijd alleen kunt doorbrengen dan in veel andere parken. Anders dan bij de grote parken in het Westen moeten de Smokies het niet hebben van hun spectaculaire rotspartijen, watervallen of vergezichten, al zijn die er allemaal, maar van de ongelooflijke variatie in flora en fauna.

Een Amerikaanse vink beweegt zijn lange, ronde staart heen en weer, snel opvliegend naar de dennen en de sparren, waar hij zijn nest bouwt. Een koor winterkoninkjes, vogels die meestal op afstand blijven, laat weten dat ze aanwezig zijn met hun melodieuze hoge tonen en trakteren je op hun zeldzame antifonische zang. Zodra de ene de laatste enthousiaste crrrrip uit is, begint een andere vogel met een nieuwe ronde. Als je hier zo zit, bieden de Great Smokey Mountains alles wat je je voorstelt bij het paradijs. Regen houdt de lucht hier vrijwel permanent vochtig, de grond blijft klam. Dankzij de regen en de overvloedige beken en stromen is de flora hier uitbundig en gevarieerd. De karakteristieke blauwe mist die over het park hangt, wordt gevormd door een combinatie van verdamping en natuurlijke hydracarbonaten (een volwassen boom stoot op een zomerdag ongeveer 2000 liter uit).

“Er is geen scheurtje in de rotsen van de Great Smokies, geen meter vallei die niet iets moois en zeldzaams herbergt”schreef Horace Kephart, die in deze bergen woonde en er met liefde over schreef. Kephart is het meest bekend vanwege zijn klassieke boek Camping and Woodcraft. Hij schreef ook Our Southern Highlanders over de mensen die in de smokies woonden en werkten voordat het een nationaal park was. “Het echte thuis van de kampeerder is niet de van bomen ontdane open plek maar de echte wildernis”schreef Kephart.

Voor het park in 1930 werd opgezet, waren er kleine backcountry kampeerplaatsen, houthakkerskampen en- spoorwegen, en graasde het vee in de weiden op de bergen. Langs de wandelpaden vind je nog restanten van die vroege nederzettingen – funderingen van rotsen voor oude huizen, in klimop gewikkelde bakstenen, velden bloeiende narcissen en madeliefjes, magere spookachtige fruitbomen die weigeren dood te gaan en begraafplaatsen die nog steeds worden onderhouden. Maar de bergen hebben meestal het terrein weer terugveroverd, in hun eigen natuurlijke cyclus. Het maïsveld van zestig jaar geleden is nu een bos met veel variatie, naast de oudere delen van het park die nooit werden bebouwd en waar de bomen nooit zijn gekapt.

Planten, bloemen en bomen zijn voor de Smokies wat de granieten toppen zijn voor Yosemite en de geisers voor Yellowstone. Great Smokey Mountains National Park beslaat meer dan 200.000 hectare en omsluit een van de oudste gebergten ter wereld. De fundamenten ervoor werden gelegd op de bodem van een ondiepe zee die hier meer dan vijfhonderd miljoen jaar geleden lag. Die bodem kwam omhoog – ongeveer tweehonderd miljoen jaar geleden tijdens een lange periode dat de aardkorst in beweging was – en wordt nu de Appalachian Revolution genoemd. De bergen liggen nu als een vesting van toppen langs de grens van North Carolina en Tennessee, over een afstand van ruim honderd kilometer. Het is het mooiste stuk van de Appalachen, de hoogste bergen in het oostelijke gedeelte van de Verenigde Staten. Het park ligt voor bijna even grote gedeelten in beide staten.

Vanuit Tennessee zie je Mount Le Cont, die het landschap domineert, ook al is zijn top van 200 meter een meter of twintig lager dan de hoogste top in het park, Clingmans Dome. Vanaf de top van de Le Conte zie je de bergtoppen aan de horizon, rollend als groene golven. Wandel tegen zonsondergang naar de Cliff Top voor een uitzicht op honderden vierkante kilometers van bergen, valleien en steden in East Tennessee. In de verte zie je de lichten van Knoxville en kijk dan hoe de kleuren aan de westelijke horizon geleidelijk aan donkerder worden tot de nacht het pleit heeft beslecht.

In de vroege lente, als de winterse kilte is verdwenen, ontvlamt het bos haast in een periode van bloei. Kornoelje geeft de wouden kleur met zijn kalkwitte en roze bloesems. In de diepe schaduwen van de valleien wordt de vochtige bodem onder de kornoeljes ook wit met sneeuwlelies, de bleke bloem van de drie-eenheid met zijn drie blaadjes, drie groene kelkjes en drie witte stampers. De dwerg berg-iris bloeit in paarse pracht, omringd door zwaardvormige bladeren. De rode en de gele columbine wuift in de zachte wind, in afwachting van de roodkeel-kolibrie. Dan volgt de kalmia, of de berglaurier, die de bevolking hier klimop noemt en die de hellingen opsiert met wit en rose. Struiken van paarse azalea, hier beter bekend als wilde kamperfoelie, staan verspreid over de heuvels, en iets later in het seizoen komt de blazing flame azalea, die de natuurliefhebber William Bartram beschreef als de meest vrolijke en briljante bloemen dragende struik die we kennen.

Op Gregory Bald tonen de wilde azalea’s in juni kleuren die variëren van puur wit via alle mogelijke varianten van paars en geel tot vlammend dieprood. Juni is ook de maand van de rododendron. Het begint met de paarse rododendron op de berghellingen, gevolgd door de ongeveer een meter hoge piedmont met zijn vele bloemen, en de hoge rose-paars bloeiende catawba in juli en de rest van de zomer, en ten slotte de rododendron maximum die een gigantische tuin vormt van wasachtig wit tot roze bloemen onder de Canadese dennen aan de oever dan de beken.

Te midden van de pracht van de Smoky Mountains,  ligt het plaatsje Gatlinburg. Gatlinburg belichaamt de eenvoudige goedheid van het leven in een kleine stad, en bereiken ze zoals ze zeggen “Higher Ground”.  Gatlinburg, met zijn vele attracties, is een perfect uitgangspunt om de Great Smokey Mountains te verkennen.

Voor de echte liefhebber van Dolly Parton is Dollywood in Pigeon Forge, de geboorteplaats van de countryzangers. Het stadje en het park zijn geheel toegesneden op gezinsvermaak (dat past ook wel bij een plaats die dry is, dwz dat er geen alcohol verkrijgbaar is). Dollywood geeft inzicht in de vaardigheden van de bewoners van de Appalachians, zoals zeep maken, houtsnijden en rijtuigen bouwen. Er is ook een stoomtrein, een museum en een muziekshow.