Amerika - The Real America - Montana

“Treasure State” verwijst naar het belang van de mijnbouw in Montana.

“Het land van de Crow Indianen is een goed land. De Great Spirit heeft het precies op de juiste plek gelegd. Zolang je er bent, gaat het je goed. Zodra je het verlaat, waarheen je ook mag reizen, het zal je minder goed gaan … het Land van de Crow ligt precies op de goede plek. Er zijn besneeuwde bergen en zonnige vlakten. ER zijn wisselende klimaten en voor elk jaargetijde heeft het iets goeds te bieden. Er is geen beter land dan dat van de Crow.”

Het land van de Crow zoals Chief Arapooish het beschreef, bestaat niet meer. Wat ooit gewijde grond was voor de oorspronkelijke bewoners van Amerika, geldt nu vooral als een stuk onroerend goed. Een enorm stuk, Montana is zo groot als Duitsland en heeft minder inwoners dan Amsterdam. Een autorit, dwars door Montana, van oost naar west, kot tussen de tien en twaalf uur, van noord naar zuid een uur of acht. Dat gigantische Montana is nog steeds even prachtig als in de tijd van Chief Arapooish. En het land van de Crow heet nu Big Sky Country, zowel vanwege de prachtige luchten met gigantische wolken die zich aan de horizon opstapelen, als vanwege de enorme leegheid en uitgestrektheid van het land.

Niemand ondergaat het gevoel van ruimte en leegheid van dit enorme land zonder bijzondere gevoelens. De op drie na grootste staat van Amerika bestaat geografisch nogal uit verschillende delen. De oostelijke helft behoort tot wat men de high plains noemt, misschien omdat het lijkt alsof het land net even omhoog is getild om een beter uitzicht te hebben p de vlakten van the Mid-West. Hier vindt met veehouders met enorme ranches, en mijl na mijl golvend graan. Veel toeristen denken dat je dit stuk Montana maar beter zo snel mogelijk kunt doorkruizen. Dat is een misvatting.

Oost-Montana is alles behalve vlak. Wind en watererosie hebben een pokdalig landschap achtergelaten, dat bekend staat als de badlands en associaties oproept met het decor in westerns. Het landschap, waar af en toe een groepje populieren wijst op de aanwezigheid van water, heeft een subtiele schoonheid en de lucht is doordrongen van de zoete geur van salie. Tegen het einde van de zomer krijgen de akkers een gouden glans door het spreekwoordelijke “goudgeel golvend graan” dat de Amerikanen voor zich zien bij het zingen van America de Beautiful.

De westelijke helft van Montana echter wordt gedomineerd door de Rocky Mountains. In het noorden, leunend tegen de Canadese grens (in Montana de Highline genoemd), ligt Glacier National park met zijn spectaculaire berglandschappen. Hier heeft de grizzly beer zijn laatste habitat.

De steden van Montana zijn nog verrassend aardig. Zo heeft Helena, de hoofdstad, een prachtige historic society met veel informatie over de geschiedenis van de staat. Missoula is een leuke studentenstad. Butte zal geen schoonheidsprijzen winnen, maar is toch heel inte...

“Treasure State” verwijst naar het belang van de mijnbouw in Montana.

“Het land van de Crow Indianen is een goed land. De Great Spirit heeft het precies op de juiste plek gelegd. Zolang je er bent, gaat het je goed. Zodra je het verlaat, waarheen je ook mag reizen, het zal je minder goed gaan … het Land van de Crow ligt precies op de goede plek. Er zijn besneeuwde bergen en zonnige vlakten. ER zijn wisselende klimaten en voor elk jaargetijde heeft het iets goeds te bieden. Er is geen beter land dan dat van de Crow.”

Het land van de Crow zoals Chief Arapooish het beschreef, bestaat niet meer. Wat ooit gewijde grond was voor de oorspronkelijke bewoners van Amerika, geldt nu vooral als een stuk onroerend goed. Een enorm stuk, Montana is zo groot als Duitsland en heeft minder inwoners dan Amsterdam. Een autorit, dwars door Montana, van oost naar west, kot tussen de tien en twaalf uur, van noord naar zuid een uur of acht. Dat gigantische Montana is nog steeds even prachtig als in de tijd van Chief Arapooish. En het land van de Crow heet nu Big Sky Country, zowel vanwege de prachtige luchten met gigantische wolken die zich aan de horizon opstapelen, als vanwege de enorme leegheid en uitgestrektheid van het land.

Niemand ondergaat het gevoel van ruimte en leegheid van dit enorme land zonder bijzondere gevoelens. De op drie na grootste staat van Amerika bestaat geografisch nogal uit verschillende delen. De oostelijke helft behoort tot wat men de high plains noemt, misschien omdat het lijkt alsof het land net even omhoog is getild om een beter uitzicht te hebben p de vlakten van the Mid-West. Hier vindt met veehouders met enorme ranches, en mijl na mijl golvend graan. Veel toeristen denken dat je dit stuk Montana maar beter zo snel mogelijk kunt doorkruizen. Dat is een misvatting.

Oost-Montana is alles behalve vlak. Wind en watererosie hebben een pokdalig landschap achtergelaten, dat bekend staat als de badlands en associaties oproept met het decor in westerns. Het landschap, waar af en toe een groepje populieren wijst op de aanwezigheid van water, heeft een subtiele schoonheid en de lucht is doordrongen van de zoete geur van salie. Tegen het einde van de zomer krijgen de akkers een gouden glans door het spreekwoordelijke “goudgeel golvend graan” dat de Amerikanen voor zich zien bij het zingen van America de Beautiful.

De westelijke helft van Montana echter wordt gedomineerd door de Rocky Mountains. In het noorden, leunend tegen de Canadese grens (in Montana de Highline genoemd), ligt Glacier National park met zijn spectaculaire berglandschappen. Hier heeft de grizzly beer zijn laatste habitat.

De steden van Montana zijn nog verrassend aardig. Zo heeft Helena, de hoofdstad, een prachtige historic society met veel informatie over de geschiedenis van de staat. Missoula is een leuke studentenstad. Butte zal geen schoonheidsprijzen winnen, maar is toch heel interessant vanwege de koperwinning in dit stadje. Het werd bovenop de kopermijn gebouwd en groef zichzelf als het ware van binnen uit leeg. Wat er nog van over is, heeft zijn eigen charme als industrieel archeologisch project. Voor toeristen is het westelijk deel waarschijnlijk interessanter, vooral op een toer vanuit Seattle of Vancouver, dan het oostelijk deel. Voor Glacier National Park is imponerend. Wie geïnteresseerd is in de prairies kan daar echter wel zijn hart ophalen, vooral in combinatie met Theodore Roosevelt Park en de Badlands en Mount Rushmore in de Dakota's. Montana heeft 's zomers een zeer plezierig klimaat, met warme dagen en koele nachten. De staat is droog. 's Winters is het er geen pretje. Het kan stevig vriezen en de wind uit het noorden kan maandenlang aanhouden en voor ondraaglijke koude en isolement zorgen.

Het land van de Crow bestaat niet meer. Er zijn echter in deze staat oneindig veel mogelijkheden om eenzaamheid te vinden en je te laten imponeren door het land dat ooit onder prehistorische oceanen lag. Er zijn hier nog steeds cowboys die zo uit de Marlboro advertenties gestapt lijken. Maar nu de moderne communicatiemiddelen Montana gemakkelijk bereikbaar maken, worden ze snel een bedreigde minderheid. Het land van de Crow is verdwenen en Montana heeft een lange weg afgelegd. De staat mag dan niet langer de laatste, beste plaats zijn, je hoeft niet veel verbeeldingskracht te hebben om te zien waar die leuze vandaan kwam.